Welkom gast, op dit moment bent u niet ingelogd. (Klik hier om in te loggen)(Ik heb nog geen account)

No hard feelings


25 november 2009 - Wij voetbalkenners maken ons zorgen. En dit keer niet over gewichtigdoenerij, getwitter en andersoortig onbenul. Daarbij, onze bolle Belg Björn scoorde strak dit weekend en Gregory schittert al weken door afwezigheid van getwitter.

Nee, de zorgen zijn dit keer serieuzer van aard. Ze betreffen onze nationale trots én pispaal. Inderdaad, Oranje. Want het begint ernst te worden. Het moment van de waarheid is nabij, dus er moet onderhand stabiliteit en vertrouwen heersen. Naar resultaten gekeken zou dit voldoende voorhanden moeten zijn en misschien is dat ook zo binnen en rondom de selectie. Maar wij zijn er niet gerust op. Het is vooral het middenveld dat ons zorgen baart, met name in defensief, corrigerend opzicht. Het lijkt erop dat twee notoire schoppers en kaartenverzamelaars het controlerende blok gaan vormen. Mark van Bommel en Nigel de Jong hebben in die volgorde van grootte een problematisch palmares op hun geweten. Hun reputaties zijn wijd en zijd gevestigd en verspreid, erger nog: worden door henzelf keer op keer herbevestigd. Bommel is schavend schoffelaar van het eerste uur en De Jong is hard(..) op weg om zijn alter ego te strelen en te overspelen.

We gaan hier niet de Mulderiaans naïeve romanticus uithangen. Meedogenloosheid en - excusez le mot -Rücksichtlosigkeit zijn onontbeerlijk om de (voetbal)strijd te winnen. Maar daar horen ook een juiste dosering en timing, geslepenheid en evenwichtigheid bij. Gogme, om met Guus te spreken. Die ongetwijfeld de uitschakeling van zijn Russische ploeg zal wijten aan het gemis hiervan. Onbeheerstheid, vergeldingsdrang, verkeerd gepland en toegepast 'voortouw' gedrag staan volkomen haaks op gogmatische hardheid. En laten nu uitgerekend onze twee pendelende controleurs bovenmatig te zijn toegerust met laatst vernoemde, kwalijke kwaliteiten! Nagenoeg een garantie voor vele kaarten, ondertalsituaties, negatieve beeldvorming en publiciteit. Voor vroegtijdige uitschakeling dus.

Nigel de Jong was nog niet eens zo gek lang geleden een (te) frivole, technische voetballer. Balletje onder voet, buitenkantje, te steekpass en vooral te onpas en altijd op zoek naar de moeder aller panna's. Mocht zich verheugen in de speciale aandacht van de toen op en top zijnde Thierry Henry, kreeg zelfs als rookie na afloop van een CL-duel een hand van Henry. Iets wat in het licht bezien van de actualiteit al een curiositeit op zich is....
Maar goed, Nigel dreigde toch met zijn toenmalige speelstijl buiten de boot te vallen. Hij ging zich, wellicht gesouffleerd door zijn omgeving, toeleggen op het minder frivole, meer efficiënte onderdeel van het edele voetbalspel: het controleren, interrumperen en corrigeren. En dus ook op het schaven en scheren. Hij toonde zich een snelle leerling, doorliep een stevige stage bij Hamburger SV en verdiende een come back bij Oranje. Plus een lucratieve, maar sportief gezien toch weer naïeve transfer naar het koopverwoede Man City.
In dit verwend incoherent gezelschap verloor Nigel zijn vaste basisplek, moest in de slag met een betere voetballer als Stephen Ireland en overspeelt nu regelmatig zijn hand. Inderdaad, dezelfde hand die de thans meest besproken klauw schudde.
Afgelopen zaterdag nog schopte De Jong met een onbesuisde tackle zijn 'vriend' Babel al na ruim 20 minuten uit de wedstrijd. Nigel zei na afloop spijt te hebben. Had niet gezien dat het Ryan was, maar dacht met Gerrard te maken te hebben. Nou ja! Het toch aanzienlijke kleurverschil daargelaten, mag Nigel blij zijn dat het niet Gerrard was. Denken wij althans. Babel had 'no hard(..) feelings', aldus De Jong.

Over Mark van Bommel hoeven we hier niet lang uit te weiden. Een Bommel in goede doen voegt net dat element aan Oranje toe dat we nodig hebben. Maar de pest is dat je het nooit zeker weet met de allesbehalve ideale schoonzoon. De waas kan zomaar voor zijn ogen verschijnen, zonder dat iemand - wij vermoeden ook Mark zelf niet - een notie heeft vanwaar en waardoor deze opkomt. Of het is juist het tegenovergestelde: je, en erger nog, ook de scheidsrechter ziet het van mijlenver aankomen. Een ander telefoneert, bij Mark is het soms een bommelding. Daarbij komt nog dat een gepasseerde Van Bommel een potentiële splijtzwam is in de selectie, de aanwezigheid van schoonpa ten spijt. Nu is een aanslag op Wesley tijdens de training in beginsel best te pruimen, maar we vrezen dat dit haantje de ergste nog van doorslaggevend belang kan zijn op weg naar de Wereldbeker, dus....

Laat ons vurig hopen dat Van Marwijk zich ook bewust is van dit zorgwekkende aspect. Van Bommel is niet meer kneedbaar, die kan niet meer terug. Mark is de Geert Wilders van de voetballerij. Een openbarend leven lang geketend aan het zelfgecreëerde imago. Maar voor De Jong is er nog hoop op een ommekeer. Zo niet, dan hebben we in Demy de Zeeuw een prima, zo niet beter alternatief. Zeker in voetballend opzicht.

Ryan Babel zal tegen die tijd wel weer zijn opgeknapt en mogelijk op zijn 'vriend' zijn afgeknapt. Of vormen De Jong en Babel toch een soort van kabel? Linkie & Kinky, een moderne versie van Knabbel & Babbel uit 1974. Willem Suurbier en Ruud Krol... Die wisten wel raad met 'No hard feelings'.

Mazuro, 23-11-2009

Voeg dit artikel toe aan NUjij.nlVoeg dit artikel toe aan MSN ReporterVoeg dit artikel toe aan ekudos.nlVoeg dit artikel toe aan Digg.comVoeg dit artikel toe aan je Google Bookmarks

Link | Bron: Voetbalplus.nl |



Er zijn geen reacties!

Er zijn nog geen reacties op dit bericht!

De beheerder van dit nieuwssysteem heeft ervoor gekozen om niet geregistreerde gebruikers geen mogelijkheid te geven om te reageren. Helaas!