Welkom gast, op dit moment bent u niet ingelogd. (Klik hier om in te loggen)(Ik heb nog geen account)

WK 2010: SLECHT HET NEGATIVISME!


20 juni 2010 - De algemene teneur van de commentaren over dit WK tot dusver is ronduit negatief. Bij een algemene teneur heb ik sowieso al de neiging om er tegen in te gaan, maar daar zijn ook wel degelijk gronden voor. Analyses, onderzoeken, beoordelingen, evaluaties en wat dies meer zij, ze hebben alles te maken met vooraf gekweekte verwachtingen, hypotheses en aannames. En de openbaring van de boodschap is sterk onderhevig aan papegaaien- en kuddegedrag. Waarvan wij nu, met VI Oranje als het stuitend stupide toppunt van schamperen, denigreren en ridiculiseren, getuige zijn. Vooropgesteld: net als velen ben ik van mening dat dit WK (nog) niet in Zuid-Afrika plaats had moeten vinden én dat er te veel kwaliteitsarme landen aan deelnemen. Bovendien ben ik er voor om het WK niet aan het eind van een slopend seizoen te plannen. Als daarbij ook nog eens het belangrijkste attribuut, de bal, van inferieure kwaliteit is én de omstandigheden verre van optimaal en evenredig verdeeld zijn, dan zijn de voornaamste verklaringen voor kwaliteitsverlies gegeven. Maar nu dit eenmaal een feit is, heeft het geen zin om dáár gedurende het evenement al analyserend en kwalificerend te pas en vooral te onpas op terug te komen. Dát zijn zaken voor de evaluatie achteraf.

Wie al de nodige WK's heeft meegemaakt, (her)kent de nagenoeg vaste sjablonen en de klassieke reflexen die bij dergelijke toernooien optreden. Zeker de laatste decennia, waarin het voetbal totaal aan de commercie is overgeleverd en er 32 landen zich wereldtop mogen wanen. Dan kan men zelfs aan de Ivoorkust op de klompen aanvoelen dat je tijdens de eerste fase overal op moet letten behalve op spelkwaliteit. Kwantiteit is nu eenmaal net zo moeilijk verenigbaar met kwaliteit als, zeg maar, VI Oranje met positiviteit. (Ofschoon vaak ge-mis-bruikt, bestaat dit woord niet, maar het rijmt wel).

Ieder weldenkend mens kan inschatten dat je dus zeker van de groepswedstrijden op een WK niet al teveel kan en mag verwachten. Vanuit dat gegeven moet je dan ook observeren, analyseren en constateren. Niet spelkwaliteit, maar curiositeit, onvoorspelbaarheid, subtiliteit, verrassingen en folklore zijn de pijlers waarop openingsfases van WK-toernooien rusten. Het speuren naar noviteiten, naar de schaarse krenten in de pap, het letten op saillante details. Met een dergelijke instelling zijn er wel degelijk vermeldens- en bezienswaardige zaken te berde te brengen. Elke duurbetaalde analyticus, side-kick of commentator zou deze instelling moeten hebben in plaats van te zeuren over bijvoorbeeld het geld dat de publieke omroep in Zuid-Afrika zou verspillen.

Niet vanuit je incrowd ivoren studiotoren in Nederland bijdehand doen, maar met je poten in (de buurt van) de townships verslag geven! Zodat je in elk geval wat meekrijgt van de omstandigheden en met meer recht mag kapittelen! Let wel! Ook ik ben niet blind voor het gestuntel, het opzichtig falen van vedettes en coaches, het bedenkelijke technische en tactische niveau in menig opzicht. Maar ga dáár dan dieper op in - want daarvoor ben je toch ingehuurd en word je toch betaald?! - en beperk je niet gemakzuchtig tot het alleen maar ridiculiseren ervan!

Als hoogst wenselijke tegenhanger daarvan sluiten we dus af met een greep uit de vele positieve, hoopgevende zaken die dit WK tot nu toe hebben opgeleverd.

- de arbitrage en lijnrechtspraak: op enkele smet(jes..?) na – afgekeurde winnende treffer van USA tegen Slovenië, de veel te snel geel trekkende scheids bij Duitsland- Servië – is de wedstrijdleiding een verademing. Grootste pluspunt: de toepassing van de buitenspelregel. Heel weing foutjes en zo ja, dan zijn het grensgevallen die de aanval nu eindelijk eens het voordeel van de twijfel geven. Eén voorbehoud: durft men dit door te trekken al naargelang de belangen groter worden en de spanning toeneemt?
- de solide samenhang van onze nationale trots: zoals Van Marwijk zei, Oranje bezorgt de tegenstander een gevoel van onmacht. Een gemoedstoestand van ‘hier valt weinig te halen’. Het fundament oogt zeer stabiel en daarop zou weleens een uniek resultaat kunnen worden gebouwd.
- een opvallend goede Mannschaft, die echter jammer genoeg weleens de omgekeerde weg van Oranje zou kunnen gaan bewandelen.
- een fris en fruitig opererend Chili met revelatie Alexis Sánchez.
- Paraguay (mogelijk Oranjes opponent in de 8e finale), leunend op een ijzersterke defensie en hopend op de klasse van Riveros, Vela en Barrios. Terwijl topschutter Cardozo nog op de bank zit!
- de vorm van Messi en de aanwezigheid van Maradona, die al zijn tekortkomingen ten spijt, al een bezienswaardigheid op zich is.
- de beelden van waarachtig supportersgedrag van landen als Zuid-Afrika, Mexico, Kameroen cum suis, die meedogenloos het pseudofanatieke, carnavaleske gedrag van de Oranje-aanhang bloot leggen. Met excuses voor het hoge VI Oranje-gehalte van dit standpunt.
- het tot dusver uitblijven van de hier te lande tot obsessie uitgegroeide ‘elleboogfocus’. Clint – Dirty Harry – Dempsey mag dan van geluk spreken, wij mogen dat eveneens, in die zin dat de elleboog op dit WK niet méér gespannen is dan willekeurig elk ander lichaamsdeel dan ook.

Zet dus Mazuro’s bril op en VI Oranje af en u zult nog veel plezier beleven aan dit WK.

Mazuro, 20 juni 2010



Voeg dit artikel toe aan NUjij.nlVoeg dit artikel toe aan MSN ReporterVoeg dit artikel toe aan ekudos.nlVoeg dit artikel toe aan Digg.comVoeg dit artikel toe aan je Google Bookmarks

Link | Bron: Voetbalplus.nl |



Er zijn geen reacties!

Er zijn nog geen reacties op dit bericht!

De beheerder van dit nieuwssysteem heeft ervoor gekozen om niet geregistreerde gebruikers geen mogelijkheid te geven om te reageren. Helaas!