Welkom gast, op dit moment bent u niet ingelogd. (Klik hier om in te loggen)(Ik heb nog geen account)

HOCUS FOCUS


4 juli 2010 - We schrijven zaterdagmorgen 3 juli 2010. The morning after en ik heb nog geen pil in hoeven te nemen. Want de missie is nog niet volbracht. Zoals het de ware aanstaande Weltmeister betaamt, staan we niet meer stil bij de Moeder Aller Wedstrijden Met Twee Gezichten tegen Brazilië. Brazilië?! Wordt daar ook gevoetbald? We focussen ons volledig op het volgende slachtoffer. Want focussen is het nieuwe toverwoord. Wie de komende tijd de pech heeft zich te moeten onderwerpen aan een bedrijfstraining, een teambuildingactiviteit of aan welke nodeloze, geld- en tijdverspillende sessie dan ook - de focus zal als rode, lange draad door het programma lopen. En wees niet verbaasd wanneer Bert van Marwijk of Frank de Boer als gastspreker op de agenda staan.

Uruguay dus. Tweevoudig en kleinste wereldkampioen ooit. Het landje telt slechts 3.5 miljoen Suárez en co. Goed, het is al wel héél lang geleden dat La Celeste (The Sky Blue One) de coupe Jules Rimet omhoog mocht steken (1950). Toen, uit respect voor helden uit het voetbalverleden, waren Juan Alberto Schiaffino en Alcides Edgardo Ghiggia de Diego Forlán en Luis Alberto Suárez van Uruguay. Klein verschilletje: eerstgenoemden zijn wereldkampioenen en de laatsten worden dat hoogstwaarschijnlijk nooit.

Maar toch, ze zijn er vaak bij en vormen altijd een geduchte, gemeen harde (zeker vroeger!), geslepen en gepassioneerde tegenstander. Vooral dat laatste viel op tegen het arme Ghana, dat waarschijnlijk van iedereen buiten Uruguay - minus ondergetekende, want had Uruguay voor geld voorspeld in de halve finale - had mogen winnen. En vooral arme Asamoah Gyan! De man van 24 met het oude, wijze (stam)hoofd. Klassespits, maar op het allerbeslissendste moment verlaten door de rust en wijsheid. Maar wel weer met de leeuwenmoed om achter de 1e van de, helaas verloren penaltyreeks te gaan staan. Na afloop ontroostbaar - en wij met hem - in zijn peilloze verdriet. Schrale troost: de strafschop net voor tijd was onterecht, want in de situatie voorafgaand aan Luis' handige redding, stond Appiah duidelijk buitenspel. Voorzover ik weet, door niemand van de heren commentatoren en analytici waargenomen.

De verpersoonlijking van het gemene en de passie bij Uruguay is onze eigen Luis (in de pels) Suárez. Hij deed weer alles waarvoor wij hem hebben gekapitteld en verafschuwd, tot het de hand slaan aan de bal aan toe. Daarmee sloeg hij, retrospectief gezien, zijn land wel naar de halve finale. Omdat we net De (rot)Jong Van Bommel, Robben cum suis alle grenzen hadden zien opzoeken en soms overschrijden ten koste van Brazilië, kregen we waardering voor de niets en niemand ontziende inzet van El Pistolero. Die desondanks zijn kruit droog hield en erger nog, althans voor Uruguay: het pistool tegen Oranje noodgedwongen op zak moet houden.

En je kunt het op je vingers natellen: natuurlijk heeft ook hier weer God de hand in gehad. Na Pluisje en die andere luis Fabiano, zal ook Suárez een Opperwezen bij de hand nemen om zijn actie de zegen te geven. En dan zijn het er al drie. God allemachtig, Hij heeft er zijn handen wel aan vol! Sowieso kan Uruguay wel wat hulp van boven gebruiken. Geen Suárez dus, maar ook geen Fucile (geschorst). En geen Lodeiro. Daarbij is het meespelen van beide centrale verdedigers, de twee Diego's Godín en Lugano, twijfelachtig. Het kan dus zomaar zijn dat Oscar Tabárez driekwart van zijn defensie moet vervangen. Overigens, zouden al die Diego's, want ook nog Pérez en Forlán, naar Dé Don Diego zijn vernoemd? Denk het niet, gezien het verleden tussen beide landen.

Dus moet Van Persie mogelijk tegen de ouwe dibbes Scotti: 34, maar ogend als een dikke veertiger. Drollenvanger en tegelijk penalty-, maar allesbehalve ladykiller Fernando Muslera oogt daarentegen als een knaapje. Dat kun je niet zeggen van Sebastián Abreu. De man van 14 clubs, 13 ongelukken. Niet voor niets door het leven gaand als El Loco. Want een penalty waarop ene Panenka nog jaloers zou zijn.
Nee, Oranje heeft straks tegen Uruguay maar één man om te vrezen en dat is Diego Forlán. Een absolute topper, die alleen teveel hooi op zijn vork neemt. Of, door gebrek aan beter, moet nemen. Verzet bergen werk en komt zo toch te weinig toe aan zijn specialiteit en dat is storen en scoren in het vijandelijke strafschopgebied.

Verder moeten de Oranjemannen alleen zichzelf vrezen. Waken voor onbewuste onderschatting en zelfoverschatting. Want het kan en moet nog beter! We kunnen niet blijven parasiteren op geluk en goals die uit de lucht komen vallen. En, toegegeven, een gedegen organisatie. Eens moet toch ook het aanvallend/voetballend vermogen boven komen drijven. Deze halve finale komt dáárvoor als geroepen.

We schrijven zaterdag 3 juli 2010, laat op de avond. De deconfiture van Pluisbolletje en zijn Albicelestes en later de miraculeuze ontsnapping van de Spanjolen hebben zich voltrokken. Als Del Bosque wijs is, geeft ie eindelijk een van 's werelds beste voetballers, Fŕbregas, een basisplaats. Wel weer twee Zuid-Amerikaanse ploegen naar huis. Paraguay met opgeheven hoofden, al zal dat bij Cardozo wel even tijd nodig hebben. Titelpretendent Argentinië was zo onthutsend slecht, dat zelfs Lionel het onderspits moest delven. Alleen voor de liefhebber van slechte B-films is het jammer dat 's werelds beste individualistische voetballer ooit puur natuur, maar als trainer een karikatuur, naar huis moet. Und die Mannschaft: ein Superspiel! Die hebben hun hoogtepunt al gehad, wij moeten het onze nog krijgen.

Edoch, eerst de focus op Uruguay. Helaas moet het toernooi verder zonder Messi, maar wij hebben mannen met een MISSIE.


Voeg dit artikel toe aan NUjij.nlVoeg dit artikel toe aan MSN ReporterVoeg dit artikel toe aan ekudos.nlVoeg dit artikel toe aan Digg.comVoeg dit artikel toe aan je Google Bookmarks

Link | Bron: Voetbalplus.nl |



Er zijn geen reacties!

Er zijn nog geen reacties op dit bericht!

De beheerder van dit nieuwssysteem heeft ervoor gekozen om niet geregistreerde gebruikers geen mogelijkheid te geven om te reageren. Helaas!